charming's profileSpace ของ pOoKPhotosBlogGuestbookMore  |  Tools Help |
Space ของ pOoK |
|||||||||
|
July 23 "ขืนทำ...จะช้ำใจ"อย่าทำงานจนป่วยตาย อย่าสบายจนเคยตัว อย่ารวยบนความฉ้อฉล อย่าคบคนมองโลกในแง่ร้าย อย่าเก่งอยู่คนเดียว อย่าชำนาญในเรื่องชั่วชั่ว อย่าลืมใครผู้เคยทำคุณ January 14 เธอเป็นเจ้าของความรัก . . . ของเธอเองคนบางคนเอา "ความรัก" เป็นเครื่องต่อรองการใช้ชีวิต หมดความรัก ชีวิตก็หมดความหมาย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ใช้ชีวิตมาได้ดิบดี ไม่มีปัญหาอะไร พอเจอความรัก ก็หน่วงเหนี่ยวมาเป็นสมบัติของตัวเอง มอบชีวิตทั้งชีวิต ให้ตกอยู่ในความดูแลของความรัก  และเมื่อวันหนึ่งที่เขาเดินจากไป ก็กลับมองเห็นว่า . . . เขาเอาความรักนั้นไปด้วย เหมือนเขาเอาชีวิตเราไปด้วย แล้วร่างกายของเราจะอยู่อย่างไร . . . เมื่อโดนขโมยวิญญาณและชีวิตไป  เธอคงลืมไปแล้วว่า . . . เธอได้สร้างความรักขึ้นมาด้วยตัวเธอเอง เขาไม่ได้เป็นคนเอาความรักมา ความรักของเขาก็คือของเขา ของเธอก็คือของเธอ เมื่อความรักของเขาหมด แล้วเขาเดินกลับไป  ทำไมของเธอต้องหมดไปพร้อมกับเขา มันไม่ได้เริ่มขึ้นมา พร้อมกันด้วยซ้ำ ไม่ได้สร้างขึ้นมาจากหัวใจเดียวกันสักหน่อย หัวใจหนึ่งหายไป . . . แต่เธอก็ยังหายใจอยู่ และความรักของเธอ มันก็ยังอยู่กับหัวใจเธอ  ถ้าเธอใช้ "ความรัก" เป็นข้ออ้าง ทำไมเธอไม่ใช้ความรักที่อยู่ในใจเธอ ดูแลชีวิตเธอล่ะ มันยังมีความหมายต่อใครอีกหลายคน  เลิกมองตัวเองว่า . . .เป็นผู้ถูกดูแล แต่มองกลับไปว่า . . . เธอต้องมีชีวิตอยู่เพื่อดูแลอะไรบ้าง เธอจะรู้ว่า . . . ชีวิตเธอมีความหมายแค่ไหน และไม่มีใครเอาความรักของเธอไปจากใจเธอได้ ถ้าเธอโยนความหมายของชีวิตให้ความรัก เธอก็ต้องรู้ด้วยว่า . . . ความรักแบบไหนที่จะทำให้ชีวิตเธอมีความหมาย December 29 ในโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้... จะมีไหม... ใครสักคน จะมีไหม... ใครสักคนที่รักด้วยหัวใจ ไม่ใช่แค่เปลือกภายนอก จะมีไหม... ใครสักคนที่รักและเข้าใจตัวตนที่แท้จริง จะมีไหม... ใครสักคนที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่องอย่างสบายใจ จะมีไหม... ใครสักคนที่คอยห่วงใย และหวังดีต่อกันอย่างจริงใจ จะมีไหม... ใครสักคนที่พร้อมจะให้อภัยได้เสมอ ในยามที่ผิดพลาด จะมีไหม... ใครสักคนที่คอยซับน้ำตาและปลอบใจ เมื่อเสียใจและร้องไห้ จะมีไหม... ใครสักคนที่สายตาของเค้าจะไม่เปลี่ยนไป เมื่อฉันทำตัวเปิ่นๆ หรือดูไม่ดี จะมีไหม... ใครสักคนที่ทำตัวเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เปลี่ยนไปตามเวลาที่เปลี่ยนแปลง จะมีไหม... ใครสักคนที่คอยเป็นกำลังใจ ในยามที่ฉันท้อแท้ อ่อนล้า และผิดหวัง จะมีไหม... ใครสักคนที่มั่นคงในวันนี้และต่อต่อไป จะมีไหม... ใครสักคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างกันไปตลอด จะมีไหม... ใครคนนั้น November 18 ความรักกับรองเท้ารองเท้าแตะมีขายตามร้านทั่วไป เวลาที่เราไปเห็นก็จะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี รองเท้าบางคู่ใหม่ๆ อาจรู้สึกสบาย แต่ถ้าใส่นานๆ เข้า อาจจะรู้สึกว่ารองเท้า คู่นี้ไม่เหมาะกับเรา อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน
รองเท้าบางคู่ลองใส่ที่ร้านแล้วรู้สึกแปลกๆ อาจมีบ้างที่คับไป หรือ หลวมไป แต่ใครจะรู้ บางทีพอใส่ไปซักพัก หนังอาจจะขยายพอดีกับเท้าของเรา จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้ รองเท้าบางคู่ ดูภายนอกอาจตลก แต่รู้มั๊ยว่าบางทีเมื่อมันมาอยู่คู่กับเท้าของเรา อาจจะทำให้ทั้งเท้าของเราและรองเท้าดูดีผิดหูผิดตาไป ก็ไม่แน่เสมอไปว่าเมื่อเราใส่แล้วจะดีเหมือนกับที่คนอื่นใส่
ใครที่มีรองเท้ามากเกินความจำเป็น เขาเหล่านั้นก็คงจะไม่รู้ว่าคู่ไหนเป็นคู่โปรด ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน
แล้วรองเท้าตามโรงแรมล่ะ
รองเท้าสาธารณะเหล่านั้นได้ผ่านเท้า
ของผู้คนมามากมาย บางคู่อาจยังใหม่
บางคู่อาจดูโทรม บางคู่อาจจะนำพาโรคมาสู่ผู้ที่ใส่
แต่รองเท้าสาธารณะเหล่านี้ มีความเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง
คือ อยากมากจนเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่จะมีคนมาขอซื้อ
เป็นเจ้าของ นอกเสียจากซื้อไว้ดูเล่น
ซึ่งจะไม่มีทางได้สัมผัสความรักระหว่างเจ้าของกับรองเท้า
รองเท้าที่เหมาะกับเรา หาได้ไม่ยาก และไม่ง่าย
แต่ถ้าเดินไปแล้วเจอคู่ที่ถูกใจ ควรรีบตัดสินใจซื้อ
ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาตัดหน้าไปก่อน ซึ่งรองเท้าคู่นั้น
อาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้ ส่วนรองเท้าบางคู่ที่ไม่เหมาะกับเรา
ใส่แล้วไม่รู้สึกสบาย อย่าพยายามใส่ต่อไปอีกเลย
มีแต่จะทำให้เราทรมาน และในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี
รองเท้าสมัยใหม่ ดูแล้วเท่ แต่รองเท้าสมัยเก่า
ใส่แล้วก็ดูดีไปอีกแบบ จะสมัยไหนก็ช่าง ขอให้ใส่แล้วสบายที่สุด
เมื่อเจอแล้วควรใส่อย่างถะนุถนอมจะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน.... รองเท้าก็เหมือนความรักเราต้องเลือกสิ่งที่เข้ากับเราได้ดีที่สุดและถ้าเลือกแล้วก็ต้องดูแลและใส่ใจมันอยู่ตลอดเวลา. August 11 เมื่อมีน้ำตา… ไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอดีใจมาก... เสียใจมาก... ตื้นตันมาก ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เราเสียน้ำตาได้ทั้งนั้น เพียงแต่อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง อย่าปิดกั้นความอ่อนแอ... ของตัวเอง ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องซะให้หายอึดอัด เพียงแต่อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง ร้องไห้... ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย เรากล้าที่จะร้องไห้ คือ คนที่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น...เพราะคนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ ไม่ระบายออกมา นานๆ ไปอาจจะทำให้มีความเศร้าอยู่ลึกๆ แล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรือ อย่าพยายามอดกลั้นที่จะร้องไห้ ปล่อยให้น้ำตามันไหลออก จนกว่าจะสบายใจ และ... เมื่อน้ำตาเหือดแห้งไป เราจะได้ความเข้มแข็งกลับมาให้ตัวเรา... |
|||||||||
|
|
